Boottocht naar de Sanguinaires-eilanden
De Sanguinaires-eilanden (Iles Sanguinaires) begrenzen de Golf van Ajaccio in het noorden. Ze zijn een populaire bestemming voor boottochten vanuit Ajaccio of Porticcio. Via de mooie kustweg D111 komt u langs vele prachtige stranden bij de Pointe de la Parata met de mooie Genuese toren. Vanaf hier heeft u een prachtig uitzicht op de eilanden. Wie met een cruiseschip naar Ajaccio komt, kan de Pointe de la Parata gemakkelijk bereiken met de bus (lijn 5) vanuit Ajaccio.
Vooral bij zonsondergang is het prachtig bij de Iles Sanguinaires.
Bootsuitstapjes (in een kleine boot) naar de Sanguinaires-eilanden boeken
» Boottocht naar de Sanguinaires-eilanden vanuit Ajaccio of Porticcio met JPS Aventure
» Boottocht naar de Sanguinaires-eilanden met Impérial Croisière
Boottocht naar de Sanguinaire-eilanden
Wie naar de Sanguinaire-eilanden wil, moet dat met een boot doen. Deze vertrekken vanuit Ajaccio of Porticcio en er is een ruime keuze aan aanbieders. In de haven staat de ene stand naast de andere. Wij hebben voor de Nave Va gekozen. De boot verliet de haven van Tino Rossi en volgde de noordkust van de Golf van Ajaccio. Af en toe werd er informatie gegeven over de bezienswaardigheden. Je ziet de citadel, de kathedraal, de Chapelle des Grèques, het kerkhof en het terrein van de beroemde Corsicaanse zanger Tino Rossi. Ten slotte vaar je langs de Genuese toren Tour de la Parata, die schilderachtig op een heuvel troont.
Na iets minder dan een uur legt de boot aan bij de steiger van Grande Sanguinaire (Mezu Mare), het hoofdeiland. Op dit eiland heeft u een uur de tijd. U kunt de vuurtoren en de semafoor bezoeken. Vanaf beide locaties heeft u een prachtig uitzicht over de hele Golf van Ajaccio. Als u langs de kust naar het noorden kijkt, ziet u Capu Rossu, dat de Golf van Porto begrenst. Ook goed te zien zijn de Paglia Orba en Capu Tafunatu, direct rechts daarnaast. Als je de bergketen naar rechts volgt, zie je ook de hoogste berg van Corsica, de Monte Cinto (2706 m).
Tijdens ons bezoek aan de Iles Sanguinaires heb ik me een weg gebaand naar de kleine vierkante toren, de Tour de Castellucio. Er loopt geen pad naartoe en je moet je een weg banen door het struikgewas. Bekraste benen gegarandeerd. Deze toren ligt in het uiterste westen van het grote eiland.
Op de terugweg voer de boot aanzienlijk sneller en verder van de kust. Helaas hebben we geen dolfijnen gezien, hoewel die hier regelmatig te zien zijn. De boot voer naar Porticcio, waar enkele mensen uitstapten. Daarna ging het terug naar Ajaccio.
Tips voor de boottocht
- Afhankelijk van de zee kan men vooraan in de boot nat worden. Daarom moet men goed op zijn technische apparatuur letten.
- In het hoogseizoen of op dagen waarop er een cruiseschip in Ajaccio ligt, is het de moeite waard om vroeg te reserveren.
De Sanguinaires-eilanden
De Sanguinaires-archipel (in het Corsicaans: Ìsuli Sanguinarii) ligt aan de ingang van de Golf van Ajaccio, voor de westkust van Corsica. Hij bestaat uit vier kleine eilanden van donker porfier: Mezu Mare (ook wel Grande Sanguinaire genoemd), Isolotto, Cala d’Alga en Porri. Daarnaast is er nog de kale rots U Sbiru. Het hoofdeiland Mezu Mare rijst tot 80 meter boven zeeniveau uit en is de locatie van de vuurtoren.
Oorsprong van de naam
De oorsprong van de naam “Sanguinaires” is niet helemaal duidelijk. Een veelgehoorde verklaring verwijst naar het intense rode licht dat bij zonsondergang op de rotsen valt. Ook de rode kleur van bepaalde planten, zoals Frankenia laevis of sneeuwklokjes in de herfst, zou de naam kunnen hebben bepaald. Andere hypothesen herleiden de naam tot oude benamingen zoals ‘Sagonares insulae’ of ‘Sagonnaires’ – vermoedelijk naar analogie met de nabijgelegen Golf van Sagone of het bisdom Sagone. Historische kaarten uit de 16e eeuw bevestigen deze varianten.
Historische bouwwerken en gebruik
De Îles Sanguinaires waren eeuwenlang van strategisch en gezondheidsbelang. Al in de 16e eeuw werd op de Pointe de la Parata, een schiereiland tegenover de eilandengroep, een Genuese wachttoren (Tour de la Parata) gebouwd. Een identieke toren stond op de Grande Sanguinaire, maar werd helaas in de 19e eeuw afgebroken ten gunste van de vuurtoren. Andere verdedigingswerken, zoals de Torretta piccola, tegenwoordig Torra di Castelluchju genoemd, bevinden zich aan de zuidkant van het hoofdeiland.
In 1806 werd op Mezu Mare een lazaret gebouwd voor koraalvissers, die daar na hun terugkeer uit Afrika in quarantaine werden geplaatst. In 1847 werd het verplaatst naar het vasteland, naar Aspretto. In 1865 werd op Mezu Mare een semafoor – een optische signaalpost – gebouwd, die tot 1955 in gebruik was.
De huidige vuurtoren dateert uit 1870 en staat op het hoogste punt van de Grande Sanguinaire. Hij werd in 1985 geautomatiseerd en was ooit een inspiratiebron voor Alphonse Daudets verhaal Le phare des Sanguinaires.
Geografie en natuur
De eilandengroep ligt in het zicht van het schiereiland Pointe de la Parata en staat bekend om zijn natuurschoon. De eilanden Porri (“prei-eiland”), Isolotto (“aalscholver-eiland”), Cala d’Alga en Mezu Mare worden gekenmerkt door rotsachtige kusten, schrale struikgewas en een rijke vogelwereld. De natuur is kwetsbaar en staat onder bescherming.
Bescherming en behoud
In 1959 waren er plannen om de eilanden toeristisch te ontsluiten, inclusief een kabelbaanverbinding met het hoofdeiland. Dit plan is echter nooit gerealiseerd. In plaats daarvan kocht de departementsraad van Corse-du-Sud het gebied om het te behouden. De regio werd opgenomen in het netwerk “Grand Site de France”. Dit label staat voor duurzame ontwikkeling, bescherming en toeristische opwaardering van belangrijke landschappen. Sinds 2017 draagt de Pointe de la Parata officieel deze titel.
Foto’s van de boottocht naar de Sanguinaires-eilanden
